Groene portretten: Walnoten

“Vanaf september beginnen de groene bolletjes (waarin de noten verstopt zitten) langzaamaan te barsten”

De mooie en gezonde walnoot (Juglans regia) is een genot om in de tuin te hebben staan. Van één enkele boom kun je namelijk al ongelofelijk veel oogsten, noten die niet alleen erg lekker zijn maar ook maandenlang houdbaar. Hoe oud de walnoot precies is, heb ik – tot dusver – helaas nog nergens terug kunnen vinden. Wel dat de oorsprong van de boom in het oude Perzië ligt, al schijnt hij van nature ook voor te komen in het oosten van Noord-Amerika en Californië. Hoe het ook zij, het is een nootje van wereldformaat waar zelfs grote kunstenaars zoals Rembrandt en Leonardo da Vinci niet buiten konden. Waarom? Omdat je van de doppen van walnootras “Juglans nigra” schrijf- en tekeninkt kunt maken!

Zelfbestuivende walnoot

Voor een balkon, terras of kleine patio is een walnoot jammer genoeg niet zo geschikt, al zijn er intussen ook enkele kleinere varianten verkrijgbaar. Deze hebben echter nog altijd een behoorlijk brede kroon, waar wel ruimte voor moet zijn. Mocht je die ruimte hebben, dan kun je het beste op zoek gaan naar een zelfbestuivend ras. De meeste walnootsoorten hebben namelijk gezelschap van soortgenoten nodig voor een kruisbestuiving. Als je eenmaal een boom gevonden hebt, zijn de herfst en het vroege voorjaar goede perioden om hem uit te planten. Geef de jonge walnoot daarbij wel een paal ter ondersteuning bij sterke wind, iets wat voor vrijwel alle bomen geldt.

Snoeien, hoe minder hoe beter

Wat betreft snoeien is een walnoot een makkelijke klant: hoe minder, hoe beter. Bij mijn ouders staat een behoorlijk oud exemplaar die ik – samen met een 100 jaar oude perenboom – de koninginnen van de tuin noem. De bloei van een walnoot is niet spectaculair te noemen, maar de vorm is absoluut schilderachtig. Een dode of zieke tak moet je natuurlijk weghalen, maar zorg dan wel voor een wondafdekmiddel. Een walnoot kan immers flink bloeden!

Walnoten oogsten

Vanaf september beginnen de groene bolletjes (waarin de noten verstopt zitten) langzaamaan te barsten. De verleiding is dan misschien groot om ze al te plukken, maar het is beter om te wachten tot ze zelf van de boom vallen en ze dan op te rapen. Daarna leg je ze een paar weken te drogen. Dit kun je in een houten kratje doen (wel regelmatig husselen!) of verspreid over een ventilerend rooster of stevig stuk gaas. Hoe je het ook doet, het moet in ieder geval op een droge en warme plek gebeuren.



Stadstuinieren 2016-05 – Tekst en fotografie: Stella Faber