Low Impact Man: Steven Vroman

“Stadslandbouw is noodzakelijk om ecologische voetafdruk te bepreken”
Vruchtbare grond, energie, water, zuivere lucht… het is allemaal slechts in beperkte mate beschikbaar. Eigenlijk is er voor elk mens op aarde maar 1,8 hectare land beschikbaar… Nederlanders gebruiken momenteel 6,3 hectaren, Belgen 7,1. Gentenaar Steven Vromman probeerde zijn ecologische voetafdruk terug te dringen tot de noodzakelijke 1,8 hectaren en mag zich terecht ‘Low Impact Man’ noemen.

Schermafbeelding 2015-01-01 om 17.55.44Zonder auto
Maar je voetafdruk met twee derden reduceren, hoe begin je daar aan? “Met een hele rits consequente keuzes”, verhaalt Steven. “Ik ging vegetarisch eten, kocht zoveel mogelijk lokale seizoensgroenten en -fruit. Uiteraard bande ik de auto en deed alles met fiets of openbaar vervoer, ook de vakantie! In de stad is dat best doenbaar met fiets, bus of tram en aan de meeste stations heb je nu ook deelfietsen (bleu-bike). Alleen speciale transporten blijven een uitdaging. Zo had ik onlangs heel wat bekijks toen ik met een compostvat op de bus stapte.”

Bevroren spoelwater
Ook het waterverbruik werd grondig gereduceerd. “Ik weiger bijvoorbeeld het toilet door te spoelen met drinkwater, daarvoor heb ik een regenwater uit een ton. Dat valt best mee, maar op een koude winterdag moest ik ooit door het ijs kappen alvorens ik aan het water kon.”

Met plooifiets naar rode loper
Low Impact Man slaagt er ook mooi in om de aandacht van de media te trekken en andere mensen te sensibiliseren. “Ten tijde van het televisieprogramma werd ik uitgenodigd voor de première van een nieuwe Harry Potter film. Aan de rode loper afgezet worden met een limousine vond ik niets, dus ben ik met mijn plooifiets achter de limo’s aan gereden”, lacht Steven.

Schermafbeelding 2015-01-01 om 17.56.38Verwarmd salon
De ene maatregel is de andere niet. Sommige zorgen voor een enorme reductie, bij andere is de impact beperkt. “De 80-20 regel geldt hier: 80% van de reductie doe je met 20% van de maatregelen. Daarna kost extra reductie veel meer moeite. Het moeilijkste was de verwarming in de winter. Ik woon in een slecht geïsoleerde huurflat, dus was mijn voetafdruk op dat vlak erg slecht. Uiteindelijk wordt enkel het salon, afgebakend en geïsoleerd met dikke gordijnen, nog verwarmd en dat met een pelletkachel. Daar trekken we ons ’s avonds terug. Of dat lastig is? Het vergt vooral aanpassing. Ondertussen vinden mijn kinderen het zelfs extra gezellig om ons samen terug te trekken in een kleine ruimte.”
Na het nemen van die maatregelen kan het nauwelijks nog beter. Een ecologische voetafdruk wordt namelijk bepaald door de ecologische impact van onze collectieve voorzieningen. Ook een goed uitgebouwd onderwijs, wegennet enz. heeft bijvoorbeeld een ecologische voetafdruk.”

Vierkante metertuin
Een echte tuin heeft Low Impact Man niet, wel een parkeermoestuin… De autoparkeerplaats op de binnenkoer voor zijn flat kreeg een nieuwe bestemming. Hij plaatste er een dubbele vierkante metertuin in een houten bak. “Ik teel er wat aardappelen, tomaat, aardbeien en kruiden. Beperkt, maar het is leuk in de vrije tijd. En ja: eigen kweek smaakt gewoon lekkerder.”

Stadslandbouw
Sinds 2012 zetelt Steven voor Groen in de Gentse gemeenteraad. Het stadsbestuur is heel ambitieus en wil tegen 2050 een 100% duurzame stad. Ontwikkeling van stadslandbouw is daar een onderdeel van. “Uit berekeningen blijkt dat we maximaal 20% van de bevolking met stadslandbouw kunnen voeden en daar staan we nog ver vandaan”.

Schermafbeelding 2015-01-01 om 17.56.15Sovjetunie
“Ik merk het elke dag: mensen willen weer meer controle over hun eigen leven en ook over hun voeding. Een heel goede reflex”, vindt Steven. “Je weet nooit wat ons te wachten staat – zonder daarbij te doemdenken. Er staan voorbeelden in de geschiedenisboeken waar de moestuinen de bevolking gered hebben. In de Sovjetunie was er na de grootschalige collectivisering van de landbouw vaak honger, de bevolking hield zich toen recht met de eigen kleine moestuintjes.

Spilvarkens
Low Impact Man besluit het gesprek met de verwijzing naar de ‘spilvarkens’ die onlangs een stek kregen in de weide rond de Oude Bijloke (een stadssite met museum, concertzaal en kunstacademie). “Dat is een oud gebruik: men voedt de varkentjes met het keukenafval uit de buurt. Ze verminderen de afvalberg en zorgen tegelijk voor verantwoord vleesgebruik. Dergelijke initiatieven zijn de weg die we met zijn allen verder moeten bewandelen.”

Stadstuinieren 2014-04 Tekst: Niko D’Hont