Stella’s Wereld: Leven volgens de natuur

Leven volgens de natuur

Het is weer december. De maand van kaarslicht, winterse wandelingen, heldere sterrenhemels, eten met familie en vrienden, warme chocolademelk, brandende houtkachels en goede voornemens. Weet jij al wat je volgend jaar (anders) wilt gaan doen? Ik ben in ieder geval van plan om (nog) beter naar mijn lichaam te gaan luisteren en (nog) meer volgens de natuur te leven. Klinkt dat zweverig?

Als je tuiniert sta je al vrij dicht bij de natuur: je ziet een zaadje onder je handen uitgroeien tot een vruchtdragende plant en bent getuige van de invloed van de seizoenen en het weer. Je bereid je tuin voor op de winter. Sommige planten zet je binnen, over anderen span je een stuk vliesdoek en voor de zekerheid geef je de minder vorstbestendigen een dikke laag mulch van herfstbladeren, stro en compost. Maar zorgen wij ook zo goed voor onszelf? We kopen winterjassen, sjaals en mutsen. We plaatsen extra isolerend glas in onze kozijnen en smeren factor 50 op onze huid als we naar het strand gaan in de zomer. Maar verder? Zijn wij zo anders dan de aardbeienplant, de perenboom of de rozenstruik in onze tuin? We leven allemaal op dezelfde kleine planeet en zijn net zo afhankelijk van water, zuurstof en licht.

“Zijn wij zo anders dan de aardbeienplant, de perenboom of de rozenstruik in onze tuin?”

Toch zien wij onszelf als een geval apart. Wij (ik ook) werken bij het licht van een spaarlamp tot laat in de avond door achter onze elektrisch geladen laptops en bekijken vlak voor het slapen gaan vaak nog even gauw de laatste Social Media berichtjes op onze al even beladen mobieltjes. De volgende ochtend worden we uit onze slaap gehaald door muziek, reclame of journaal op de wekkerradio en voelen we ons niet bijzonder uitgerust. Het liefst zouden we ons nog even omdraaien, maar de dagelijkse verplichtingen roepen en dus nemen we een extra kopje koffie bij het ontbijt. Om onze batterij weer op te laden boeken we vervolgens een weekje Griekenland of Lanzarote, waarbij we ons lichaam de lucht in laten tillen en vliegensvlug in een ander klimaat laten landen. Dat zouden we met onze planten niet doen!

Ondanks dat wij van het tegendeel overtuigd lijken te zijn (we eten immers biologisch geteelde groenten, toch?), zorgen wij niet goed genoeg voor onszelf en leven we niet volgens de seizoenen en ons natuurlijke bioritme. Weten wij wel wat dat ritme is? Ik betwijfel het. Sterker nog, dat bioritme wordt vaak eigenhandig verstoord, ook met pilletjes. We vinden het namelijk onhandig om hoofd- of buikpijn te hebben, terwijl ons lichaam ons zo juist probeert te vertellen dat het meer water nodig heeft of rust. Een beetje dom toch, om daar dan niet naar te luisteren?

Wij, met onze bloedsomlopen, spijsverteringsystemen, organen, kloppende harten en miljarden levende cellen, wij zijn ook natuur! Wij verdienen het om net zo vertroeteld te worden door onszelf (en anderen!) als de jonge en kwetsbare zaailingen in onze vensterbanken. Want vreemd genoeg accepteren we de behoeften van planten, dieren en jonge kinderen wel. Dus waarom zijn we dan niet voorzichtiger met onszelf?

 

Stadstuinieren 2015-06 – Tekst en fotografie: Stella Faber