De eerste aardbeien zijn hier rood en zoet. Ze liggen op stro (strawberries) en vandaag doen we er een net over, tegen de vogels. De komende vier weken (soms nog langer) kunnen we hierdoor schone en gave aardbeien oogsten. We hebben dit jaar een aardbeienbed van 15 meter lang en daarvoor is één baal stro voldoende. Over het bed zetten we boogjes van elektriciteitsbuis waarover we een net spannen. Stenen aan de zijkanten, of tentharingen of andere grond-ankers, houden het netjes op z’n plek.

Het net kregen we van steigerbouwers na een bouwklus hier in de buurt. Zij mogen het net maar één keer gebruiken en zijn blij als jij het wil hebben / opruimen. Het net is wit en fijnmaziger dan het bekende zwarte aardbeiennet. Ik vind het fijner werken om dat de vogels er niet in verstrikt raken.
Bij de doordragende rassen leggen we het net af en toe open om insecten de gelegenheid te geven om nieuwe bloemen te bestuiven.

Na de oogst bergen we de boogjes en het net weer op in de schuur. UV-licht breekt kunststof langzaam af, zodat ze minder lang meegaan én er steeds stukje losraken en in je tuin achterblijven. Door het alleen buiten te plaatsen wanneer het nodig is, gaat het jaren langer mee.