Groene geheimen: Bloedzuring

Rumex sanguineus

“indien beschermd tegen streng weer, kan het ons zelfs de hele winter lang van oogst voorzien”

Bloedzuring is een prachtige vaste plant die ons voorziet van een van de eerste groene gewassen in het jaar en, indien beschermd tegen streng weer, kan het ons zelfs de hele winter lang van oogst voorzien.
De puntige, helder lime-groene bladeren met donkere rode aders en vrij compacte groeiwijze maken het een zeer aantrekkelijke borderplant, die in een pot echter net zo mooi is.

Zaaien en Verzorgen

Zaai van maart tot september buiten, 2,5 centimeter diep, ofwel gelijk op hun definitieve plek of eerst in kweekpotjes om daarna uit te planten. Geef de plantjes een tussenruimte van 30 centimeter.
Bloedzuring geeft de voorkeur aan een plek in de volle zon of halfschaduw met een redelijk vruchtbare en vochthoudende bodem. Hij wordt tussen de 30 en 90 centimeter hoog en staat bekend als productief onder vrijwel alle omstandigheden.

Eén ding waar de bloedzuring niet van houdt, is extreme hitte en droogte. Het is dus zaak om regelmatig water te geven tijdens droge periodes, vooral wanneer hij in een pot groeit. Als de plant bloeiende scheuten begint te krijgen, knip deze dan af, want ze zorgen vaak voor taaie blaadjes. Als hij toch doorschiet, kun je hem zichzelf uit laten zaaien om zo nieuwe planten te krijgen. Of snijd de plant tot de basis af, zodat hij (hoogstwaarschijnlijk) weer opnieuw tot leven komt.

Oogsten en Genieten

Bloedzuring is op bijna elk moment van het jaar geschikt om te oogsten, hoewel de smaak in de loop van de seizoenen toeneemt.
Het wordt vaak gezien als een ‘kruid’, en wordt gebruikt om een citroenachtige smaak aan een scala aan gerechten te geven, maar kan ook worden gebruikt als een groente, rauw of gekookt.
Wanneer jong geplukt, zijn de rauwe blaadjes een geweldige vervanger van sla op broodjes en zijn ze prachtig en lekker in een salade. Net als spinazie bevat de bloedzuring oxaalzuur. Als je teveel van de rauwe bloedzuring eet, kan dit een negatieve invloed hebben op de opname van voedingsstoffen door het lichaam. Eet de rauwe blaadjes dus met mate.
Gekookt is de citroenachtige bijsmaak heel geschikt voor soepen, sauzen en risotto, als bijgerecht bij vis, varkensvlees en kip. De bladeren van de bloedzuring kun je het beste eten op dezelfde dag dat je ze plukt. Oogst simpelweg wat je nodig hebt en hij zal nog jaren door blijven groeien.

In vroeger dagen was de bloedzuring een zeer geliefd culinair kruid, dat ook werd gebruikt als een natuurlijke ontstekingsremmer.

Stadstuinieren 2016-01 Tekst en fotografie: Natassia Doets