Zilte zaligheden

Wildplukken hebben we allemaal wel eens gedaan, denk ik. Zelf ben ik ermee opgegroeid: vlierbessen, rozenbottels, weegbree, brandnetels, bosbessen, paddestoelen… zolang je een plek vindt waar honden hun pootjes niet te vaak oplichten is het heel leuk om te doen. Wat ik echter nog niet had gedaan en wat wel op mijn verlanglijstje stond was zeewier plukken, oesters steken en kokkels en mosselen rapen. Sterker nog: tot twee weken geleden had ik nog nooit een oester geproefd!

“Ik heb tijdens de excursie welgeteld één Zeeuwse Platte gezien

10 kilo per persoon

Een mooie plek om dit te doen is langs de Oosterschelde in Zeeland. Vanuit het dorp Wemeldinge worden regelmatig excursies georganiseerd. Dit is een goede manier om vertrouwd te raken met het eetbare uit de zee en te leren hoe, waar en wanneer je op zoek kunt gaan. Want het verzamelen van zilte lekkernijen is toegestaan, mits je niet meer dan 10 kilo per persoon per dag mee naar huis neemt. Eetbare planten zoals zeekraal en zeeaster (ook wel “lamsoor” genoemd) zijn echter beschermd en mogen niet geplukt worden.

De Oosterschelde staat in open verbinding met de Noordzee, wat betekent dat eb en vloed het zoute water mooi schoon houden en dat dieren heen en weer kunnen zwemmen. Het onderwaterleven is er alles behalve saai en je ziet er het hele jaar door duikers. Voor het verzamelen van schelpdieren zoals oesters, mosselen, kokkels, schaalhoren en krukels moet je rekening houden met eb en vloed en wachten tot het water laag staat. Je vindt ze dan op en tussen stenen, in zand en slik en in poeltjes langs de dijk en op het strand. De waterstanden kun je op Internet vinden, maar ook in het getijdenboekje dat je na afloop van de excursie krijgt.

Oesters

De bijna prehistorisch ogende oester die je in de Oosterschelde vindt is helaas niet de oorspronkelijke Zeeuwse oester, die ook wel de “Zeeuwse Platte” wordt genoemd. Sporadisch vind je ze nog, maar over het algemeen zijn het allemaal nakomelingen van de Japanse oester die in de jaren ’60 in Zeeland werd geïntroduceerd. Ik heb tijdens de excursie welgeteld één Zeeuwse Platte gezien en daar zat helaas geen leven meer in. Ik vond hem wel veel mooier dan de Japanse versie; hij is slanker, gladder, ronder en ongetwijfeld makkelijker te openen.

Culinaire ervaring

Oesters openmaken is geen eenvoudige klus, maar als je de techniek onder de knie hebt, kun je wel iets speciaals op tafel zetten. Het glibberige diertje wordt meestal rauw gegeten, liefst met een glas champagne of prosecco erbij. Er zijn echter ook recepten te vinden waarbij je ze warm serveert. De pure, zilte smaak gaat dan helaas wel verloren. Ik heb de oesters met een paar druppels citroensap en een beetje peper vanuit de schelp in mijn mond laten glijden, maar of ik nu een echte liefhebber ben geworden betwijfel ik. Een bijzondere culinaire ervaring was het in ieder geval zeker!

Tip:  Neem stevige, waterdichte handschoenen mee, oesters zijn namelijk heel scherp!

Stadstuinieren 2015-03 Tekst en fotografie: Stella Faber