Romke van de Kaa: Salie

Planten kun je aan hun uiterlijk herkennen, maar vaak ook aan hun geur. Zo verspreiden veel salvia’s een doordringende stank van kattenpis. De salie van de saliemelk doet dat gelukkig niet. Die culinaire salie heet Salvia officinalis. Het is een struikje met aromatisch grijs blad en paarse bloemen in de voorzomer.

“Salvia officinalis doet het prima in een kuip, pot of bloembak”

Salvia officinalis is uit Zuid-Europa afkomstig en in Nederland is hij niet betrouwbaar winterhard. Maar in het nieuwe klimaat waarvan we de laatste tien jaar genieten is Salvia officinalis nog nooit doodgevroren.

En Salvia officinalis is de moeite van het planten waard; het is een laag heestertje van nog geen halve meter hoog dat in de breedte flink kan uitdijen, met zilvergrijs behaard blad dat glanst alsof er dauw op parelt, zelfs op een zonnige dag. De meest winterharde selectie heet ‘Berggarten’, een variëteit met groot, eirond blad. Zoals de meeste grijs- en zilverbladige planten, houdt Salvia officinalis van droogte en de plant is dan ook bij uitstek geschikt voor tuinen met dorre zandgrond. Wie op klei tuiniert, zou het struikje misschien op een heuveltje kunnen planten, in grond waardoor flink wat puin of grind is gemengd. Het is een misverstand dat alle planten altijd goede grond nodig hebben.

Maar in de stad heb je vaak geen tuin. Geen nood, want Salvia officinalis doet het prima in een kuip, pot of bloembak. Die pot moet in de volle zon staan. Natuurlijk is het gevaar voor bevriezing groter als de plant in een pot staat. De plant zelf kan veel vorst hebben, maar als de potkluit bevriest is het einde verhaal. Haal salie in een pot daarom naar binnen als het meer dan vijf graden vriest en als er binnen geen plaats is, wikkel de pot dan in noppenfolie.

Saliemelk wordt zelden meer gedronken. Vroeger kocht je de drank bij een koek-en-zopie op het ijs, maar ook schaatsen op natuurijs wordt een zeldzame gebeurtenis. Maar je kunt meer met salie. Erg lekker zijn gefrituurde saliebladeren die je als snack bij een glas wijn kunt serveren. Maak een licht beslagje van meel en ijskoud water. Leg een fles water liefst een uurtje in de vriezer. Het beslag moet vooral dun en licht zijn: geen oliebollenbeslag. haal de saliebladeren door het beslag, en frituur die tot ze knapperig zijn. Nu volgt een ware smaaksensatie en al snel zul je een tweede Salvia officinalis willen planten omdat één exemplaar in een mum van tijd is kaalgeplukt.

Stadstuinieren 2015-05  –  Tekst: Romke van de Kaa